Zola Jesus @ Melkweg, Amsterdam

Door Remco Brinkhuis en Jeffrey Zweep 17 november 2014 Reacties staat uit voor Zola Jesus @ Melkweg, Amsterdam

Zola Jesus

De vader van Nika Roza Danilova moet naast Russisch bloed ook Italiaans bloed hebben of op z’n minst fan zijn geweest van Chelsea toen Gianfranco Zola daar nog voetbalde. Het zou dan ook goed kunnen dat hij na diens omhaal tegen Norwich in 2002 “Gianfranco Zola Jesus Christ!” hebben uitgeroepen, waardoor de kleine Nika een deel van deze kreet, Zola Jesus, gebruikte als artiestennaam.

Zola Jesus

Hoe het ook zij, Zola Jesus bracht eerder deze herfst haar vijfde studioplaat Taiga uit, een plaat waarop ze meer en meer een poppy sound naar voren bracht. De bijbehorende tour bracht haar naar de Kleine Zaal van de Melkweg. Nadat de Nederlandse sensatie BEA het toegestroomde publiek heeft mogen opwarmen, opent de hoofdact met de titeltrack van haar nieuwste plaat.

Het is niet echt druk in de zaal in onze hoofdstad, er is heel veel bewegingsruimte, maar het publiek dát er is, is dolenthousiast. Zeker wanneer ‘Hunger’ en ‘Go (Black Sea)’ al vroeg in de set klinken. Beide nummers zijn hoogtepunten van haar nieuwe plaat en doen het live ook erg goed. Niet alles vanavond komt van Taiga, zo is het van The Spoils afkomstige ‘Clay Bodies’ een prima “midway point”.

Zola Jesus

Vanaf daar klinkt Danilova echter wat gehaast en vooral onverstaanbaar, een flink minpunt aan de show vanavond. Muzikaal is haar band, bestaande uit synths, percussie & samples en trompet, zeer strak en weet een sfeervolle basis neer te leggen. Die basis is net als op Taiga minder sinister, minder duister als voorheen en het klinkt bij vlagen wel heel erg catchy. Voor een groot deel kan Zola Jesus echter niets verkeerd doen, of ze nou onverstaanbaar klinkt of niet.

Tekst: Jeffrey Zweep

Fotografie: Remco Brinkhuis

Je kunt geen reactie achterlaten.