Anaïs Mitchell @ Paradijskerk, Rotterdam

Door Leonie Poot 20 november 2014 Reacties staat uit voor Anaïs Mitchell @ Paradijskerk, Rotterdam

De concerten die Rotown in de Paradijskerk organiseert lijken bij voorbaat al met 1 – 0 voor te staan op de shows die een deur verderop georganiseerd worden. De kerk dwingt stilte af, en stilte lijkt bij singer-songwriters een essentieel onderdeel te zijn voor memorabele concerten.

Zangeres Anaïs Mitchell heeft recent het album Xoa uitgebracht, een collectie van opnieuw opgenomen nummers welke de zangeres door de jaren heen uitbracht. Ook nam ze voor Xoa nummers op van het concept album Hadestown welke Mitchell zelf nooit ingezongen heeft. De rode draad door Xoa is de vertolking van de nummers, rauw en zonder opsmuk, zoals Mitchell ze ooit schreef. Daarom is het niet raar dat de zangeres vanavond alleen met haar gitaar op het podium staat, ook al voelt dat plaatsvervangend eenzaam.

img_1278

Het begin van haar set wordt vooral gekenmerkt door het album Hadestown. In de folk-opera vertelt ze het mythologische verhaal van Orpheus en Eurydice. De rollen werden vertolkt door bevriende muzikanten, zo nam Bon Iver’s Justin Vernon de rol van Orpheus op zich.

Vooral het prachtige ‘If It’s True’ springt er vanavond uit. Op Hadestown gezongen door Justin Vernon, maar ook Mitchells versie gaat door merg en been. Het nummer is een mooi voorbeeld van de woordkunstenaar die Anaïs is, de teksten welke zo vloeiend geschreven zijn, zijn haast poëtisch, zonder pretentieus over te komen, de pijn van Orpheus haast voelbaar. Ook het ‘Young Man In America’ komt goed uit de verf, vooral het refrein waar Mitchell een octaaf met haar stem omhoog gaat.

img_1271

De zangeres lijkt van nature een verhalen verteller. Niet alleen in haar teksten maar ook tussen de liedjes door. Zo vertelt ze het verhaal over het nummer met de werktitel ‘Bonnie’. Een nummer dat ze op aandringen van haar man afschreef om aan de folk-zangeres Bonnie Riatt te geven. Dit alles in de hoop dochter Ramona over zeventien jaar naar de universiteit te kunnen sturen. We hebben nog niets terug gehoord van Bonnie, zegt Mitchell er achteraan.

Anaïs heeft de setlist op een servet geschreven, het heeft iets grappigs. Ze komt halverwege aan bij de vraagtekens. Ingecalculeerde verzoekjes, maar er is gelukkig meer ruimte dan de twee die ze bedacht had. Vanuit de kerkbanken worden de verzoekjes op haar afgevuurd ‘I Raise My Cup To Him’, ‘Namesake’, en ‘Old Fashioned Hat’. Als de zangeres de laatste noot gespeeld heeft merkt ze op: “There is a line in the song that goes ‘I watch you through a smoky haze’ that’s funny because I am seeing you through a smoky haze as well.”

img_135

Anaïs speelt haar toegift in het gangpad tussen de kerkbanken. Tijdens Lead Belly-cover ‘Irene, Goodnight’ wordt het publiek aangemoedigd mee te zingen.

Het blijft verbazingwekkend hoe een fantastische artiest als Anaïs Mitchell zo onbekend kan zijn. Het optreden vanavond is aangrijpend, Mitchell blijft tot de laatste noot boeiend. De prachtige teksten met lieve en verdrietige verhalen, de gitaarlijnen die tussen de poëzie door geweven zijn. Het was vanavond intens genieten in de Paradijskerk.

img_1249

Je kunt geen reactie achterlaten.