Machine Head @ TivoliVredenburg, Utrecht

Vrij teleurstellend, zo kun je het beste Machine Head’s jongste – Bloodstone & Diamonds – beschrijven. De eerste plaat op Nuclear Blast is te lang en kent een aantal missers, waardoor het moeilijk is om de aandacht er écht bij te houden. Toch stond het viertal in een haast uitverkochte Ronda van TivoliVredenburg.

De heren beginnen hun set vroeger dan verwacht, maar vanaf halverwege ‘Now We Die’ zit de sfeer er meer dan prima in: Vuisten gaan de lucht in, bier gaat, ehh, de lucht in en de band staat te genieten. Dat spat van het gezicht van de lachende en opgewekte Robb Flynn af. De bandleider, zichzelf al jaren benoemd tot Machine Head General, vraagt om meer en hij krijgt meer. Meer vuisten in de lucht en meer bier in de lucht, maar het vele ‘whoaooh’ mag hij toch zeker achterwege laten.

Machine Head is duidelijk een band die zichzelf serieus neemt, dat blijkt niet alleen uit de backdrop. Nee, want een simpele backdrop is niet genoeg. Vlaggen, banieren, alles. You name it, Machine Head’s got it. Tuurlijk, nieuwe plaat Bloodstone & Diamonds domineert de setlist en diens voorganger The Blackening steekt er ook uit, maar verder beslaat de setlist de gehele carrière van de band. Zelfs tracks van The Burning Red (‘The Blood, The Sweat, the Tears’, maar vandaag omgedoopt tot ‘The Blood, The Sweat, The Motherfucking Grolsch’) en The More Things Change (‘Ten Ton Hammer’) passeren de revue.

Hoogtepunten uit de reguliere set zijn uitstekende uitvoeringen van ‘Locust’, ‘Darkness Within’ en  ‘Davidian’ (Burn My Eyes viert dit jaar zijn twintigste verjaardag), maar tijdens de ‘toegift’ trekt de band pas echt alle registers open. Toegift staat hier tussen aanhalingstekens omdat de pauze wel erg kort was, maar wat deert het. Met ‘Sail Into The Black’ trapt het viertal deze ‘toegift’ af en anders dan op de eerder dit jaar uitgebrachte plaat komt het nummer in deze livesetting wel erg goed over. En wat te denken van een briljante, gejaagde en aan Dimebag Darrel opgedragen ‘Aesthetics of Hate’, nieuwe livefavoriet ‘Game Over’ (we voorspelden het al!) en de fantastische afsluiter ‘Halo’? U begrijpt: Machine Head was in goeden doen vanavond en gaf een sterke show weg.