Meshuggah @ Melkweg, Amsterdam

Muzikaal afwijkend gedrag vertonen, niet iedereen zou er blij mee zijn, maar Meshuggah is er goed in en met die reden presenteren ze met gepaste trots hun jubileumtour onder de leus: “25 years of musical deviance.” Het is bijna onwerkelijk dat deze band al in 1989 begon met het definiëren van wat we nu progressieve metal noemen, en misschien nog wel verbazingwekkender dat de band nog altijd zo relevant en goed is als een kwart eeuw geleden. De band heeft een uitstekende live-reputatie en met het in september verschenen livealbum The Opidian Trek laten ze horen waarom: de band speelt zo strak dat het nauwelijks van een studio-opname te onderscheiden is.

Geen wonder dat vanavond de Melkweg zo goed als uitverkocht lijkt te zijn en niet alleen gevuld is met Nederlanders, maar ook Amerikanen, Engelsen, Duitsers en zelfs Zweden. Veel toeristen hebben blijkbaar besloten hun kerstvakantie te beginnen met een avond flink beuken in alle denkbare maatsoorten. Meshuggah wordt dan ook met luid gejuich ontvangen als ze het podium betreden.

Zonder enige poeha begint de band dan ook meteen met opener ‘Future Breed Machine’ van hun doorbraakalbum Destroy Erase Improve, en vanaf hieruit is het een grote structurele chaos. Vanwege het jubileum speelt de band nummers van ieder album dat ze hebben uitgebracht en vooral ook nummers die ze normaal niet spelen en volgens zanger Jens Kidman “hierna ook nooit meer zullen spelen.” Vooral een nummer als ‘Gods of Rapture’ van de ep None is dan een mooie verrassing die we niet snel nog een keer te horen zullen krijgen.

Omdat de focus vooral ligt op de wat ondergewaardeerde tracks moeten we de bekende springers zoals ‘Rational Gaze’ en ‘Do Not Look Down’ helaas wel missen vandaag. En met zo’n gevarieerde setlist had Meshuggah misschien ook best even de tijd kunnen nemen om hun eenentwintig minuten durende magnum opus “I” in te studeren, maar men moet een gegeven paard niet in de bek kijken, dus laten we daar met zijn allen gewoon om duimen voor de tour van hun 50 jarig jubileum.

Zoals verwacht laat Meshuggah vanavond zien waarom ze al jarenlang de meesters zijn in hun genre en waarom ze live ook al niet te evenaren zijn. De precisie waarmee de nummers worden neergezet is zo geperfectioneerd dat het soms bijna lijkt alsof de band misschien wel helemaal niet ingeplugd staat en gewoon met de studio-opnames meespeelt. Tel daarbij op dat we vanavond meerdere nummers mogen horen die nog nooit live zijn gespeeld en ook nooit meer live te horen zullen zijn, en je kan er niet omheen dat Meshuggah op hun vijfentwintigste verjaardag een belachelijk goed feestje weet te geven.