S – Cool Choices

Door Leonie Poot 24 december 2014 Reacties staat uit voor S – Cool Choices

S(Album – Konkurrent) Het album Cool Choices van S, het soloproject van Jenn Ghetto (ex-Carissa’s Weird), is er niet een voor mensen die er, zo aan het einde van het jaar, behoorlijk doorheen zitten. Ghetto kampte met liefdesverdriet tijdens het schrijven van het album en rekent, op een niet al te gezellige manier, af met al het onrecht dat haar is aangedaan. Nou heeft hartzeer in het verleden voor prachtige muzikale pareltjes gezorgd, Ghetto blijft op Cool Choices echter vooral in de ‘val dood’- en ‘arme ik’-hoek hangen en dat gaat eigenlijk best snel vervelen.

De zangeres begint het album met de woorden “This is how losers feel. I am a loser. And you’re here to remind me”. Waarmee de toon gezet is. Cool Choices is het vierde album van Jenn Ghetto in de hoedanigheid van S. Waar Carissa’s Weird collega’s Ben Birdwell en Mat Brooke zeer gewaardeerde projecten zijn begonnen (Band of Horses en Grand Archives) blijft het met de waardering voor Ghetto een beetje achter. Op Cool Choices heeft ze de hulp ingeroepen van een extra gitarist, een bassist, en een drummer maar het album grijpt je nergens bij de keel.

Jenn staat in vergelijk met eerder werk minder in kabbelstand en ze flirt op Cool Choices met keyboards en een mainstreamgeluid. Single ‘Wampires’ is, zolang je niet naar de teksten luistert, luchtig, vrolijk en absoluut radiovriendelijk. Hetzelfde geld voor ‘Brunch’, indiepop van de bovenste plank, perfecte begeleidingsmuziek bij een avondje doorhalen om die verbroken liefde te vergeten. Op ‘Remember Love’, horen we Jenn alleen op piano, voor het eerst stelt de zangeres zich breekbaar op en is de pijn hoorbaar.

De omslag komt met het nummer ‘Tell Me’. Het is niet dat datgene wat volgt slecht is maar de nummers blijven niet hangen. Zelfs na meerdere luisterbeurten dwalen de gedachten ongewild af en voor je het weet ben je vijf nummers verder en weer aanbeland bij het eerste nummer. De keyboards op ‘Tell Me’ klinken geforceerd, alsof prodecer Chris Walla het geluid van Tegan and Sara (welke hij ook produceerde) aan Ghetto probeert op te dringen. Ditzelfde geldt voor het nummer ‘Let The Light In’. Je wordt door deze uitstapjes als luisteraar alle kanten opgeslingerd, niet ieder album hoeft een conceptalbum te zijn, maar een beetje richting is wel fijn.

Waar S op eerdere albums wat meer het alternatieve pad bewandelde lijkt ze met Cool Choices voor de veilige weg te zijn gegaan. Jammer want het album mist, misschien juist hierdoor, spannende melodieën, verrassende elementen en gelaagdheid. Cool Choices is erg recht-door-zee en hier en daar zelfs een tikkie simplistisch. Zwelgend in zelfmedelijden in een hoekje zitten kan best helend werken, maar Cool Choices is een album waar je niet te lang in moet blijven hangen anders heeft het, wellicht, juist het averechtse effect.

 

Je kunt geen reactie achterlaten.