Barbarisms – Barbarisms

Door Leonie Poot 4 mei 2015 Reacties staat uit voor Barbarisms – Barbarisms

Barbarisms(Album- Control Freak Kitten Records / Konkurrent) Het debuut van de in Stockholm woonachtige Amerikaan Nicholas Faraone valt te omschrijven als ongepolijst en excentriek. Faraone vormt samen met de Zweden Tom Skantze en Robin Af Ekenstam de band Barbarisms. De teksten van de Amerikaan zijn direct, verhalend, soms ongemakkelijk, vaak ook speels.

In een interview zegt Faraone een voorliefde te hebben voor artiesten als David Berman en Bill Calahan. Op zijn eigen album probeert de zanger een zelfde schrijfstijl te hanteren. Rauwe en eerlijke teksten, over de coverband van Macaulay ‘home alone’ Culkin, de eerste vrouw van Picasso, wensen en verwachtingen, falen. De nummers worden omlijst door lo-folk-melodiën; gepluk aan snaren, subtiele tonen van een glockenspiel op de achtergrond.

In ‘Backwards Falconere #2′ zingt Faraone; “There will always be one more dick to suck / There will be the cat who caught your tongue / I want it to be done”. De zanger klinkt neerslachtig en dubbelzinnig. Op ‘Pail Of Water’ horen we vooral spijt “I would have gone nuts for you in your salad days / I would have paid I would have paid I would have paid / To never see you in the nowhere I have found”. En dit is de rode draad door het album. Nummers nemen rare wendingen, teksten zijn niet altijd goed te volgen maar er zitten prachtige regels tussen. Zo ook op het nummer ‘Katherine Anne Porter’. Een korte zoektocht op internet naar de naam ‘Katherine Anne Porter’ leidt ons naar de Amerikaanse Pulitzer-prijs winnende gelijknamige schrijfster. Waar Faraone het nummer begint door de schrijfster toe te zingen neemt het fictieve karakter al snel over en richt zijn verlangens en angsten tot het publiek. Faraone zingt “I want a house I want a lawn, I want a wife that doesn’t want another man / I want a couple kids to love, I don’t want anything to happen to them / I could have been priced out of the raffle but I won at the odds / Now it’s like I’ve got time for everything”.

Faraone laat zich met Barbarisms niet makkelijk in een hokje stoppen. Het is een album dat bij iedere luisterbeurt een beetje mooier wordt. De subtiliteiten in de arrangementen, de voordracht van de, vaak poëtische teksten. Barbarisms is misschien een album voor de fijnproever maar de lo-fi Amaricana van het trio is absoluut de moeite van het proberen waard.


 

Je kunt geen reactie achterlaten.