Villagers @ TivoliVredenburg, Utrecht

Door Daan Krahmer 8 mei 2015 Reacties staat uit voor Villagers @ TivoliVredenburg, Utrecht

Conor O’Brien en zijn Villagers hebben door de jaren heen een hechte band met Nederland opgebouwd. Dat bleek maar weer uit het feit dat de eerste show van de huidige tournee uitgerekend plaatsvond in Rotterdam tijdens Motel Mozaïque. En guess what: amper een maand later is de band alweer terug voor drie shows op Nederlandse bodem. Niet gek want het experiment van de pretentieuze voorganger {Awayland} heeft O’Brien verruild voor een eerlijke, intieme aanpak met Darling Arithmetic. Die radicale terugkeer naar het perfecte luisterliedje kwam begin april nog niet zo goed uit de verf. Hoe anders is dat vanavond in een nagenoeg uitverkocht Tivoli.

Villagers is namelijk bij uitstek een band om in een concertzaal aan het werk te zien. Viel O’Brien tijdens zijn Nederlandse podiumdebuut in 2010 al op vanwege zijn sterke en zelfverzekerde optredens, de afgelopen jaren heeft de kleine Ier grote stappen in zijn muzikale ontwikkeling gemaakt. Niet alleen is O’Brien steeds beter gaan zingen, ook het vernieuwen van zijn liveband blijkt een gouden greep. De vierkoppige begeleidingsband ondersteunt O’Brien optimaal en de arrangementen zijn om je vingers bij af te likken, zo mooi. Op het podium wordt zo de ware aard van Darling Arithmetic duidelijk. De plaat komt integraal voorbij en live klinken de nieuwe liedjes nergens stoffig of oudbollig. Stuk voor stuk worden ze spannender, intenser en mooier gebracht dan je durft te hopen.

Daarbij werpen de tamelijk magische toevoeging van een harpiste en een trompet spelende drummer zeker zijn vruchten af. Daar is ook alle ruimte voor in de herschreven nieuwe arrangementen van oudere liedjes. Deze arrangementen pakken – anders dan een week geleden – goed uit. Villagers houdt het publiek gedurende tachtig minuten uitstekend bij de les en dwingt dankzij een slim opgebouwde setlist een muisstille zaal af. Kan ook niet anders met bijvoorbeeld het a capella gezongen ‘Little Bigot’, het spannende ‘So Naïve’ en de harde climax in ‘The Waves’. Dat O’Brien zelf de drijvende kracht achter dit optreden is, blijkt wanneer hij enkel met zijn akoestische gitaar overblijft. In onverwoestbare uitvoeringen van ‘Ship Of Promises’ en ‘Becoming A Jackal’ blijkt hij zijn band stiekem niet eens nodig te hebben om mateloos te intrigeren.

Met andere woorden: gaat dat zien! Het zullen op Motel Mozaïque de zenuwen, het nog onbekende karakter van de nieuwe liedjes en het rumoerige festivalpubliek zijn geweest: Villagers komt tijdens zaalshows als deze pas echt tot volle wasdom. Laat je vooral niet op het verkeerde been zetten door het bedrieglijk eenvoudige karakter van het nieuwe materiaal. Zijn nieuwe persoonlijke liedjes over zijn seksualiteit, liefde en worstelingen zitten bloedmooi in elkaar. Conor O’Brien kan nog altijd gerekend worden tot één van de beste singer-songwriters van zijn generatie.

Setlist

  • ‘Darling Arithmetic’
  • ‘Set The Tigers Free’
  • ‘Dawning On Me’
  • ‘Nothing Arrived’
  • ‘So Naïve’
  • ‘No One To Blame’
  • ‘That Day’
  • ‘Everything I Am’
  • ‘Memoir’
  • ‘My Lighthouse’
  • ‘The Soul Serene’
  • ‘Hot Scary Summer’
  • ‘Little Bigot’
  • ‘The Waves’
  • ‘Ship Of Promises’
  • ‘Becoming A Jackal’
  • ‘Pieces’
  • ‘Courage’


Je kunt geen reactie achterlaten.