Raketkanon @ EKKO, Utrecht

Door Arthur Matze 18 mei 2015 Reacties staat uit voor Raketkanon @ EKKO, Utrecht

Als je Raketkanon een beetje in de gaten houdt vliegen de positieve recensies je om de oren. Hun pas uitgebrachte tweede album RKTKN#2 wordt overal de hemel in geprezen, met een groot applaus voor producer Steve Albini die de overdonderende livesound van de band perfect heeft vast weten te leggen. En dat is ook precies de reden waarom het zo’n goed album is geworden: Raketkanon is een band die je live moet ervaren. Mocht je de band al even volgen en ondertussen een beetje gek worden van de constante stroom aan laaiend enthousiaste recensies, dan spijt het me, want hier komt er weer zo een.

Voordat Raketkanon EKKO aan stukken kan beuken is het eerst de taak aan Mannheim om de boel flink op te warmen. Deze vier gasten die een ongelofelijke mix van math- en post-rock maken (met saxofoon!) weten precies waar ze mee bezig zijn. Ze spelen een korte maar zeer intense set voor een nog maar halfvol zaaltje terwijl Raketkanon-gitarist Jef Verbeeck vooraan los staat te gaan en zo het publiek mee probeert te krijgen. Voor het laatste nummer springt de band van het podium om midden tussen het publiek te spelen terwijl er met grote ogen wordt toegekeken. De avond is pas net begonnen, maar nu al klinkt er een groots applaus en kolkt de energie door de zaal heen.

Vijf minuten eerder dan aangegeven komt Raketkanon het podium op en ondanks dat (of misschien juist doordat) ze stuk voor stuk flink onder invloed van alcohol lijken, ogen ze zeer enthousiast. In het eerste deel van de set worden we meteen getrakteerd op publieksfavorieten ‘Judith’, ‘Herman’ en ‘Florent’. Hierdoor is de zaal vanaf het begin al gelijk een draaikolk aan mensenvlees en wordt er enthousiast meegeschreeuwd met de nonsense teksten van zanger Pieter-Paul.

Verder in het concert krijgen we ook die nieuwe track ‘Abraham’ te horen die niet op een van de twee albums is te vinden en uiteindelijk komt de band aan bij een uitgerekte versie van het melancholische ‘Anna’. Midden in dit nummer besluit de hele band te gaan zitten, waarna het publiek schaapachtig hun voorbeeld volgt, en net als er bijna niets meer te horen is en de zanger zachtjes in de microfoon fluistert, springen ze weer omhoog om er keihard in te knallen.

Alsof doom en post-metal een kindje hebben gekregen dat LSD heeft genomen: Raketkanon is een zware donkere band die met het grootste gemak een glijbaan naar de ballenbak neemt om daar heel energiek rond te springen. De band is je altijd zeker drie stappen voor waardoor je nooit weet wat je kan verwachten, het enige wat je van tevoren weet is dat er met je emoties word geslingerd als een boomerang en dat je altijd weer opgevangen wordt. Raketkanon is een band die je live moet ervaren.


Je kunt geen reactie achterlaten.