De Jeugd van Tegenwoordig @ Heineken Music Hall, Amsterdam

Tien jaar geleden is het alweer, dat het Nederlandse hiphoplandschap wakker werd geschud door ‘Watskeburt?!’. Drie jonge gasten die een bizarre track vol straattaal en verzonnen woorden uitbrachten waren het toen, vier gasten die twee keer de Heineken Music Hall mogen vullen zijn het nu; De Jeugd van Tegenwoordig. In die tien jaar is er zat gebeurd: vier albums, grote hits, meerdere zijprojecten en populaire optredens, zowel in binnen- als buitenland. Dit alles heeft De Jeugd nu naar de HMH gebracht, voor twee optredens die treffend X – De Viering van het Superdecennium genoemd zijn.

Om het te vieren is groots uitgepakt. Als om ongeveer kwart over negen het doek op het podium valt staat er een gigantische verjaardagstaart op het podium waar Faberyayo, Willie Wartaal en Vjeze Fur zich strak in pak op vertonen. Wanneer Bas Bron, niet op de taart, maar wel voor een batterij aan keys en synths de eerste tonen van ‘Een Barkie’ inzet is de hele HMH al om: handen gaan in de lucht, bier vliegt in het rond en iedereen zingt uit volle borst mee.

Alleen maar feestelijker wordt het wanneer de opener vroegtijdig wordt afgekapt en overgaat in ‘Hollereer’. Met ‘Voorjekijkendoorlopen’, ‘De Stofzuiger’ en ‘Sexy Beesten’ lijkt het vervolgens zeker: de viering van het superdecenium wordt een dikke greatest hits-set. Maar dan gebeurt er iets opmerkelijks. De Jeugd verdwijnt van het podium en de schermen langs het podium, die tot dan enkel beelden van het optreden toonden, laten nu een filmpje zien die DE MACHINE-track ‘De Musical’ ondersteunt. Later blijkt dat dit niet het enige beeldmateriaal is wat meegenomen is voor intermezzo-vermaak en hoewel het voor goed entertainment zorgt, haalt het wel enigszins de vaart uit het optreden. Als de vier vervolgens weer op het podium verschijnen is dat aan een geïmproviseerde kroeg, inclusief barvrouw, waarbij een klein toneelstukje de intro vormt voor hitje ‘Get Spanish’. Het publiek vreet alles als zoete koek en brult onbegrensd mee met ‘Tante Lien’.

Dat De Jeugd van Tegenwoordig niet enkel uit de drie rappers bestaat, blijkt ook door de vele momenten die beatmaker Bas Bron krijgt om op zijn toetsen los te gaan. Menig nummer krijgt een hardere behandeling waarbij het publiek vooral wordt opgejut om te springen, wat het ook zeker doet. Toch is er ook ruimte voor sentiment, zo blijkt als Willie Wartaal opeens plaatsgenomen blijkt te hebben achter de vleugel die bovenop de taart staat. Op z’n John Legends brengt Wiwa de eerste verse van ‘zijn’ nummer ‘Deze Donkere Jongen Komt Zo Hard’, om het vervolgens dunnetjes over te doen op de originele beat.
Niet lang daarna is het tijd voor het nummer waarmee alles begonnen is: ‘Watskeburt?!’. Na tien jaar zou men het nummer flink zat kunnen zijn, maar niks blijkt minder waar: de volledige HMH zingt alles woord voor woord mee, tot zichtbare vreugd van de heren op het podium. Als ‘Centje Centje’ vervolgens wordt ingezet verslapt de aandacht een beetje, maar op het nippertje wordt het publiek volledig ingepalmd met achtereenvolgens ‘Buma In M’n Zak’ en ‘Sterrenstof’, waarna het podium voor het laatst verlaten wordt en het publiek verlangt naar nog één nummer: ‘De Formule’. Voor dat zover is komen de vier nog eenmaal terug op de welbekende intro van ‘Gekke Boys’, waarmee alle aanwezigen officieel om zijn.

De Jeugd weet het publiek dus gelukkig zo in te palmen dat alle minpunten aan het concert geaccepteerd worden. Het vrij slechte geluid in de zaal lijkt niemand te deren en de intermezzo’s lijken vrij snel vergeven. Het concert wordt een aantal keer aangekondigd als een feestje en zoals het een goed feestje betaamt staan de jarigen vol in de spotlight. Wat de Jeugd ook doet, de uitgenodigden doen vrolijk mee. En zo is het twee uur later voorbij. De Jeugd is blij en het publiek is blij. Er zijn kaasjes uitgedeeld, er zijn paaldanseressen langsgekomen en er is gedronken. En alsof het nog niet genoeg was, mag De Jeugd het morgen nog eens dunnetjes overdoen.