Typhoon @ Sint-Stevenskerk, Nijmegen

Tussen al die Vierdaagsedrukte zijn de akoestische sessies in de Sint-Stevenskerk een welkom rustmoment. Althans, dat dachten we voordat we Typhoon in de grote, galmende kerk aan het werk zagen. De Nederlandse artiest, in het dagelijks leven beter bekend als Glenn de Randamie, zet de hele kerk namelijk op zijn kop louter met behulp van een gitarist, een saxofonist, zijn stem en wat stampwerk van zijn voeten. Daarmee weet hij het meest onvergetelijke moment van de hele week op zijn naam te zetten.

Waar was hij niet het afgelopen jaar? Op zo ongeveer ieder festival bevestigde hij waar men het in de wandelgangen over heeft: Typhoon is één van de leukste en meest oprechte muzikanten die ons land rijk is. De niet te stoppen triomftocht voor zijn meest recente muzikale kind Lobi Da Basi trok al langs Lowlands, Pinkpop en alle grote popzalen die ons land rijk is en kent als (voorlopige) eindbestemming de Heineken Music Hall in november. Vandaag zien we al snel dat de hartelijke Typhoon er belachelijk veel zin in heeft. En hij is niet de enige, te merken aan het enorm luide en euforische applaus, dat in deze kerk nog extra hard binnenkomt en voor kippenvel zorgt.

Typhoon speelt niet alleen akoestische versies van ouder (‘Zo Niet Mij’, ‘Brand Los’) en nieuwer (‘Surfen’, ‘Niets Verwacht’) werk, maar vermaakt en verblijdt zijn publiek met persoonlijke verhalen en anekdotes (‘komt die kerk tegenwoordig ook nog een keer vol!’). Driemaal kent de set een gesproken akte begeleid door gitaar (‘Levensgroot’ is een prachtige opener) en voor een emotioneel eerbetoon aan de onlangs overleden Thé Lau wordt uitgebreid tijd gemaakt in de set (met uiteraard die mooie ‘Iedereen is van de Wereld’-cover). Al gauw blijken we getuige te zijn van een onvergetelijke avond, want de dolenthousiaste rapper/zanger is niet te stuiten: het podium wordt optimaal gebruikt en er wordt hard gestampt (al is de set akoestisch), het publiek zingt in drie verschillende partijen hard mee door de kerk en op je stoel zitten is er vanaf de helft van het optreden al zeker niet meer bij als grootste hit ‘Zandloper’ wordt ingezet.

Soms verspreidt Typhoon zijn liefde met zoveel enthousiasme dat de stekker uit zijn microfoon valt, maar daar is gelukkig het publiek om weer in te vallen. Aan participatie is er zeker geen gebrek vanavond, want er mogen verzoekjes worden gedaan (en die worden vervuld, al staan ze ook vaak op de reguliere setlist): die toffe ‘Bumayé’-cover met eigen tekst blijkt een publieksfavoriet, evenals ‘Hemel Valt’Nog een bijzonder moment in de set wordt gemarkeerd door de (ook zelf geïnterpreteerde) Sam Smith-cover ‘Stay With Me’, die Typhoon voorheen enkel op 3FM speelde.

Van deze akoestische sessie weet Typhoon een onvergetelijke avond te maken voor het publiek, en zelf zal hij het ook niet snel meer vergeten. Niet alleen de grote festivalshows, maar ook een wat intiemere set als deze kan Typhoon, ook in reggae- en raphoeken van zijn oeuvre, makkelijk aan. En daarvoor moet je van goede huize komen. Deze man heeft niet alleen een onstopbare vriendelijkheid en levenslust, maar hij leert ons ook dat de liefde de baas moet zijn. En dat is gelukkig het geval in Nijmegen.