Reverend Beat-Man @ dB’s, Utrecht

Door Arthur Matze 10 augustus 2015 1

Reverend Beat-Man is een nogal vreemde eend in de bijt. Hij ziet er uit als een Amerikaanse dominee die is ontsnapt uit de moeraslanden van Louisiana. Hij maakt een soort hybride mix tussen blues, rockabilly, thrash en dat allemaal gestoken in een voodoo-jasje. Dit doet hij allemaal in zijn eentje op een elektrische gitaar, een basdrum en een hi-hat. En dan komt hij gewoon uit Bern, Zwitserland, waar hij al sinds begin jaren tachtig het gevoel van een Amerikaanse carnivale probeert om te zetten in muziek en rare liveshows. Zo had hij op een gegeven moment een one man wrestling show waarin hij tegen zichzelf vocht. Later werd dit een two men wrestling show, en nog later ontpopte zich dit in een heel rariteitenkabinet gevuld met muziek en voorstellingen.

Dat verleden van hem schept nogal en hoop verwachtingen, maar een enorm rariteitenkabinet zal het vanavond niet worden, aangezien duidelijk is aangegeven dat de Reverend deze tour als one man band door Europa reist. Zo opent hij dan ook zijn show: “My name is Reverend Beat-Man and I’m a one man band! Not a two men band, not a three men, four men, five, six, seven men, ten man band, but a one man band! It’s just me, my guitar, my bassdrum and my hi-hat!”

Het zal er misschien mee te maken hebben dat het vrijdagavond is en dat hij pas om half twaalf het podium op komt, maar deze opening wordt met een luidkeels gejuich ontvangen in een halfvolle dB’s, en dan moet de show nog beginnen. Die energie is niet alleen in de zaal aanwezig, maar ook Beat-Man zelf springt op en neer van zijn drumkruk terwijl hij nummers als ‘Jesus Christ Twist’ en ‘I Got The Devil Inside Me’ speelt. De man zegt na bijna ieder nummer zeer dankbaar te zijn en de vriendelijke en ietwat duistere glimlach op zijn gezicht wordt dan ook nooit gebroken.

Het publiek eet uit de palm van zijn hand en voorin wordt er flink gedanst. Een van de hoogtepunten is misschien wel de cover van ‘Blue Suede Shoes’, waarbij hij in bijna complete stilte het nummer in mime nadoet met intense gitaarsolo’s en in opgewonden stijl over het podium heen scheert als een ware rock-‘n-roll-ster. Na een ruim half uur is de Reverend klaar met zijn rock-‘n-roll-preek, maar een toegift van ruim een kwartier mag niet ontbreken. En zelf na de toegift, als de muziek al aan is gegaan, komt Beat-Man terug om het publiek nog één keer te laten dansen en joelen. Zo’n obsceen en vaag religieus doordrenkt punkfeestje komt niet vaak voor, maar de Reverend weet precies hoe hij het leuk, mysterieus en dansbaar moet maken, en doet dat met de grootste plezier en dankbaarheid. Hallelujah!

 

Eén reactie »

  1. El Raim 11 augustus 2015 om 09:11 -

    En geloof je na het schrijven van deze recente nog steeds dat de ontvangst kwam doordat het vrijdagavond om half twaalf was?