Alt-J – Relaxer

Door Lars Kuperus 8 juni 2017 Reacties staat uit voor Alt-J – Relaxer

alt-j-relaxer(Album – Infectious Records / PIAS) Experimenteel en succesvol? De Britse indiepopgroep Alt-J heeft onderhand wel bewezen dat het mogelijk is. Nu is daar eindelijk hun derde album getiteld Relaxer.

We snappen het Alt-J, jullie band is er een die breekt met conventies; altijd tegen de stroom in and not afraid to be a little edgy, maar is het nu zo moeilijk om te bepalen welke richting we op gaan? Het album begint erg goed met het nummer ‘3WW’, dat het labeltje van de band daadwerkelijk definieert. Speelse instrumentale toevoegingen, aparte en lui-gezongen vocalen en subtiele folk-elementen. Zo, niks meer aan doen, klaar om te verschepen.

Zo werkt het helaas niet in het wereldje van deze band. Want het nummer na de opener, ‘In Cold Blood’, gaat weer op een heel andere tour; een vrolijk orgeltje en groots opgezette blaasinstrumenten. Oké, dat nummer klonk eigenlijk ook wel erg goed. Het enige dompertje van de eerste vijf  zeer wisselende tracks is de vrij ambigue cover van het oude folknummer ‘House Of The Rising Sun’ en zelfs die is eigenlijk qua opzet en productie wel geinig om naar te luisteren. Waarom dan zo zeuren?

Het irritante aan Relaxer is dat het lijkt alsof Alt-J er bij de laatste drie nummers met de pet naar heeft gegooid. We gaan van een zeer interessante luisterplaat, plots over op een oersaai einde. Ja, de nummers zijn nog steeds van goeie kwaliteit en zitten volgepakt met roerige instrumentatie en emotioneel beladen zang; het is gewoon ontzettend spijtig dat door de beslissing om alle andere invloeden weg te gooien en de focus enkel te leggen op de slome indiefolk de spanning van het album compleet wegloopt.

A-Side van Relaxer: erg leuk. B-Side: not so much.


 

Je kunt geen reactie achterlaten.