Japandroids @ Tivoli De Helling, Utrecht

Door Jeffrey Zweep 27 augustus 2017 Reacties staat uit voor Japandroids @ Tivoli De Helling, Utrecht

Met nieuwe plaat Near To The Wild Heart Of Life op zak stond Japandroids eerder dit jaar al in een stampvolle Melkweg een heerlijke show weg te geven, maar de koek aan Nederlandse shows voor het Canadese duo was nog niet op. De heren doen namelijk ‘gewoon’ nog even Tivoli De Helling aan, alsof het niets is.

Wanneer de noten van support-act Bartek wegebben blijkt echter dat Japandroids op een doordeweekse donderdag in Utrecht helemaal niet alsof het niets is: het is namelijk ontzettend rustig in de toch al niet zo grote Utrechtse zaal. De band trapt af met het titelnummer van de nieuwe plaat en hier lijkt nog niets aan de hand, al staat het geluid van de zaal niet lekker. Vanaf deze eerste noten geven de heren alles en wanneer ze doorpakken met ‘Fire’s Highway’ en ‘Heart Sweats’ zijn gitarist Brian King en drummer David Prowse al helemaal bezweet.

De energie die het tweetal echter terugkrijgt van het publiek is nou niet bepaald veel. Midvoor gaat men redelijk los en links vooraan zit een wat oudere man de midlife crisis uit z’n lichaam te dansen, maar wat meer achterin de zaal is vooral de telefoon wat interessanter. King vraagt meerdere malen om wat meer energie vanuit de zaal, maar zelfs hierop is de reactie miniem.

En zo zakt de show wat in en is het halverwege wat rommelig te noemen. Wel nemen de heren de moeite om ons een cover van The Kills’ ‘I Hate The Way You Love Me’ voor te schotelen, dat dan weer wel. Bij oudje ‘Wet Hair’ gaat het gas er weer wat op en hier is vooraan de publieksparticipatie ook weer wat hoger. Het is dus een wisselwerking, maar het is flauw om alleen het publiek de schuld te geven. Toegegeven, tijdens de eerste nummers was het geluid niet optimaal, maar King was vocaal dan ook niet altijd even zuiver.

Foutloos is het niet, maar dat geeft eigenlijk niet bij Japandroids. Dat is eigenlijk een charme bij het duo uit Vancouver, maar zo rommelig als halverwege is een beetje jammer. Gelukkig herpakken de heren zich, want ‘The Nights of Wine and Roses’ en ‘No Know Drink or Drug’ klinken meer dan prima. Toch heeft een deel van het publiek genoeg gehad en loopt men voor afsluiter ‘The House That Heaven Built’ weg. Zonde, want dit blijft natuurlijk een fantastische afsluiter. En daarbij missen ze de schattigste stagedive ooit. Japandroids op een doordeweekse avond in Utrecht is niet de beste Nederlandse show die ze geven, maar het is niet zo zwak als sommigen doen geloven.

Je kunt geen reactie achterlaten.