Interpol @ 013, Tilburg

Door Julien L'Ortye 30 augustus 2017 Reacties staat uit voor Interpol @ 013, Tilburg

Wat hebben Roger Waters, U2, Third-Eye Blind, Tegan and Sara en Interpol met elkaar gemeen? Bar weinig, inderdaad. Behálve dat ze dit jaar allemaal een tournee doen ter ere van de verjaring van hun beste, dan wel meest bekende, album. Die van U2 en Roger Waters komen allebei uit de steentijd – en dan is het dus best te begrijpen – in het geval van Tegan and Sara snap je er heel eerlijk geen pepernoot van (want tien jaar oud) en Interpol valt er een beetje tussenin: meesterwerk Turn On The Bright Lights viert dit jaar zijn vijftiende verjaardag, dus het kan net. Of toch niet?

Wel, als je ze vanavond in een zo goed als uitverkochte 013 ziet spelen, kan het eigenlijk niét. Waarom? Omdat Interpol tijdens deze tournee nog statischer is dan gewoonlijk. Nu was de band rondom zanger Paul Banks sowieso al geen interactief wonder (en dat maakt ook niet zo veel uit), maar deze keer ligt het er wel heel dik bovenop. Het helpt al niet dat Banks de eerste twee nummers zijn microfoon amper lijkt te kunnen vinden, zo slecht staat het geluid afgesteld. Als dat eenmaal is opgelost en de Amerikanen nummers als ‘PDA’ – die overigens wel kiezelhard binnenkomt – en ‘Obstacle 2’ er in een overdonderende sneltreinvaart doorheen jassen, kun je je niet aan de indruk onttrekken dat het hier alleen maar om centen gaat.

Banks en zijn consorten laten het überhaupt niet echt blijken dat ze het naar hun zin hebben, maar eerstgenoemde is wel heel stil vanavond. Het heeft meer weg van een snelle avond cashen, dan van een kleine drieduizend mensen een leuke, dan wel onvergetelijke avond bezorgen. Wellicht dat het overwegend oude(re) publiek daardoor zo tam is en amper ergens écht op reageert, afgezien van een enkele woesteling die her en der door de menigte verspreid staat.

Maar ach, wat Banks na laat, dat nemen zijn twee linkerhanden wel voor hun rekening. Gitarist Daniel Kessler en drummer Samuel Fogarino stelen op hun beurt bij vlagen de show. Eerstgenoemde doet dat met veel staccato spel waarbij-ie af en toe uitdagend op de rand van het podium gaat staan, terwijl Kessler van begin tot eind knetterstrak op zijn drumstel zit te rammen en zich op die manier muzikaal weet te onderscheiden. Uitspattingen krijgen we namelijk vanavond ook al niet, maar wie Turn On The Bright Lights van A tot Z mee kan zingen, zit daar natuurlijk niet mee – en daar gaat het natuurlijk om.

Neemt niet weg dat je best wat meer mag verwachten. Dat lijkt de band zelf ook te beseffen, want als ze in de zeven(!) nummers tellende toegift opeens in minder dan een halfuur onder meer ‘Slow Hands’, ‘Evil’ en de redelijk recente hit ‘All The Rage Back Home’ spelen, krijgt deze show opeens een andere draai. Dat heeft weinig te maken met het feit dat er relatieve hitjes worden gespeeld, maar meer met dat Banks en consorten dit leuker lijken te vinden en er meer energie van ze afkomt, wat weer een wisselwerking heeft met publiek. En dat kan toch niet de bedoeling zijn van zo’n verjaardagstour.

Je kunt geen reactie achterlaten.