Foo Fighters – Concrete And Gold

Door Lars Kuperus 23 september 2017 Reacties staat uit voor Foo Fighters – Concrete And Gold

foo-fighters-concrete-and-gold-album-cover-1497972953-1505837479(Album – RCA / Sony Music) Goh, wat horen we daar aan het begin van het nieuwe Foo Fighters-album Concrete And Gold? Ja, zanger Dave Grohl klinkt inderdaad een beetje als Soundgarden’s Chris Cornell. Maar al snel verandert het eerste nummer ‘T-Shirt’ in een Queen-esque powerballad.  Deze mengelmoes zegt gelijk iets over de rest van het album. Het is namelijk een beetje van alles.

Zou Dave Grohl onderhand een beetje verveeld raken van zijn eigen middelmatigheid?  Vooruit, de Foo Fighters hebben een aantal goede hits op hun naam staan, maar verdienen ze een plekje tussen alle rockgrootheden van heden en verleden? Laat dit nieuwe album nu net een perfect antwoord zijn op deze vraag. Het antwoord is een dikke vette nee. Alleen de albumcover geeft al weg wat voor een inspiratieloos en oubollige plaat er te wachten staat. Dat wil niet zeggen dat Concrete And Gold een totaal slaapverwekkende ervaring is, dus laat je hooivork en fakkel nog maar even liggen; er komt ook nog wat positiefs.

Want als we het hebben over meezingertjes dan zijn we bij Grohl aan het juiste adres. Elke keer wanneer je net een beetje begint te knikkebollen, schudden de Foo Fighters je wakker met een zeer sterk refrein. Er is ook veel detail aangebracht achter in de mix. Bijvoorbeeld de zwoele dameskoortjes op het nummer ‘Dirty Water’. Dit nummer heeft overigens een mooie opbouw met aan het einde een belonende synth.  Zijn we al een beetje enthousiast? Top, nu weer down to earth.

Het grootste gaapnummer, ‘Happy Ever After (Zero Hour)’ is het meest mierzoete dat Dave Grohl ooit heeft geschreven. Dit nummer is wel het meest opvallende op de tracklist, met name omdat deze ontzettend zijn best doet om te klinken als een nummer van The Beatles. Dan hebben we ook nog het nietszeggende nummer ‘Arrows’, met staccato melodielijnen en een tekst die zich zo vaak herhaalt, dat je het woord “arrow” erna niet meer aan kunt horen. Het laatste nummer en tevens de titeltrack ‘Concrete And Gold’ is geen sterke afsluiter. Een zeer langzame track met een fuzz-effect waar Jimi Hendrix zich voor omdraait in zijn graf . Oh ja, het nummer eindigt overigens met drie minuten aan ruis; erg artistiek, wellicht een allegorie voor de ruis die Grohl in zijn hoofd had toen hij zijn nummers aan het opnemen was.

 

 

 

 

 

 

Je kunt geen reactie achterlaten.