Weezer – Pacific Daydream

Door Niels de Bruijn 31 oktober 2017 Reacties staat uit voor Weezer – Pacific Daydream

Weezer-pacific-daydream-album(Album – Atlantic Records) Weezer komt alweer snel met de opvolger van het geweldige witte self-titled-album. Rivers Cuomo had het in de eerste instantie over een donkere tegenhanger van dit album, met nummers die in dezelfde sessies geschreven werden maar uiteindelijk niet pasten tussen de gezelligheid. Dit bleek echter niet waar te zijn. De tien nieuwe nummers zijn weer net zo vrolijk en daarom kreeg het album een titel mee: Pacific Daydream.

Net als op Weezer staan er genoeg lichtvoetige nonsens-nummers op. Het verschil is dit keer dat er te weinig diepgang in zit en er al helemaal geen ‘Jacked Up’ of ‘Endless Bummer’ tegenover staan die het album omhoog weten te tillen. Cuomo is een uitstekend popliedjesschrijver, alle fans van het eerste uur hebben zich er allang bij neergelegd dat wat hij nu maakt van een heel ander genre is dan het materiaal in 1994 was. Maar op Pacific Daydream zijn de pophooks en melodieën niet van het niveau dat we van hem gewend zijn. Net zoals Weezer, Raditude, en Hurley zich elkaar te snel opvolgden voelt ook dit album aan alsof het iets langer had moeten rijpen. ‘Feels Like Summer’ (en die rare beat) bijvoorbeeld ben je zo weer vergeten en thematisch lijkt het erg veel op het werk van vorig jaar. ‘QB Blitz’ is wel aardig, maar dat is te weinig om het album te redden. Een nummer als ‘Beach Boys’ had een eerbetoon aan hun oude geluid kunnen zijn maar wat een puinhoop is dat.

Weezer heeft de nodige pieken en dalen beleefd in hun carrière maar met de laatste twee albums leek het weer een stuk beter te gaan. Daarom is het zonde van Pacific Daydream dat het zo’n niemendalletje is. Het ligt lekker in het gehoor maar de zorgeloze carefree Rivers en band kunnen meer.

Je kunt geen reactie achterlaten.