Run The Jewels @ TivoliVredenburg, Utrecht

Door Jeffrey Zweep 10 november 2017 0

In minder dan één dag verkocht Run The Jewels de grote zaal van de Melkweg uit, om hem vervolgens bijna af te breken. Niet veel later sloten de heren de eerste dag van Best Kept Secret af en de logische volgende stap zou een grootse soloshow moeten zijn. Helaas bleek de voormalige HMH te klein voor de bill mét Danny Brown en dat is misschien maar goed ook.

De show werd van de AFAS Live naar de Ronda-zaal van TivoliVredenburg verplaatst en de organisatie kan met terugwerkende kracht kijken naar een meesterzet. Als vanouds komt het duo in het spoor van DJ Trackstar op tijdens Queen’s ‘We Are The Champions’, maar daarna wordt met ‘Talk To Me’ de eerste klap uitgedeeld. Om vervolgens zonder twijfel keihard door te pakken met ‘Legend Has It’ en ‘Call Tinketron’, tracks die werkelijk afgevuurd worden op het publiek. En die zetten vooraan de energie van het podium om in een fikse moshpit, waar vervolgens El-P en Killer Mike weer extra energie uit putten.

Het is de energie waarmee je vakkundig de Ronda-zaal van TivoliVredenburg kan afbreken, maar volgens El-P gaat het publiek tijdens ‘Panther Like A Panther’ hierin te ver. Hij legt het nummer stil want hij is kwaad. Nee, woest. Feesten en uit je dak gaan hoort bij een Run The Jewels-show, maar je blijft met je handen van anderen af en je zit zeker niet aan vrouwen, is de boodschap. Iets wat achterin op luid gejuich kan rekenen, maar vooraan blijkbaar wat minder. Want voordat Killer Mike de zaak ietwat kan verlichten dreigt El-P dat als hij nog één keer iets ziet wat hem niet bevalt, hij diegene de zaal uit laat zetten. Het is een moment wat er in elk geval voor zorgt dat het nummer én het opvolgende ‘Nobody Speak’ enigszins gehaast doen klinken. De heren herpakken zich met de intro van b-kantje ‘Pew Pew Pew’, maar ‘Close Your Eyes (And Count To Fuck)’ mist toch de energie die het normaliter wel heeft.

Waar El-P zich kwaad maakte is Killer Mike even later oprecht emotioneel: vlak voor de laatste keer dat de heren in Utrecht stonden (december 2014, in de Pandora in hetzelfde pand), hoorde Mike dat z’n moeder was overleden. Met tranen in z’n ogen bedankt hij iedereen die er toen bij was. Tijdens het soulvolle ‘2100’ zingt Boots zijn partijen mee, maar ‘Hey Kids (Bumaye)’ blijft ondanks het feit dat Danny Brown mee is op tour helaas achterwege. Sowieso is het tweede deel van de set wat cleaner, want naast ‘2100’ zijn daar bijvoorbeeld ‘Sea Legs’ en het voortkabbelende ‘Thursday In The Danger Room’. En ondanks dat het tweede deel wat rustiger is, is Run The Jewels een wervelwind en is die energie flink voelbaar. Iedereen spit alles woord voor woord mee en het mag een godswonder zijn dat de Ronda er na afloop nog staat.

 

Laat een reactie achter »