Tom Grennan @ Bitterzoet, Amsterdam

Je denkt wel eens: het leven is oneerlijk. Wellicht ontving je een boete wegens een snelheidsovertreding van slechts enkele kilometers per uur, stapte je vanochtend op de fiets op weg naar werk of school en ging je al glibberend meermaals onderuit of had je te maken met een lekke band. Maar wat pas echt oneerlijk is, is het verhaal van Tom Grennan.

Grennan, een 22-jarige Brit, voetbalde tot drie jaar geleden nog op het allerhoogste niveau in Engeland en belandde zelfs bij Aston Villa, maar besloot toen dat voetballen toch niet helemaal zijn ding was. Nee, een zangcarrière, daar focuste hij zich veel liever op. Nog geen twee jaar later werd-ie opgenomen in het fameuze BBC’s Sound Of 2017-lijstje, voornamelijk dankzij zijn vocals op de uitstekende Chase & Status-track ‘All Goes Wrong’. Sindsdien gaat het hard, getuige de stijf uitverkochte Europese tour die hij vanavond in Bitterzoet aftrapt.

Wellicht dat het de start van de tour is, of dat Grennan simpelweg nu al een grote fanschare in eigen land heeft weten te verzamelen, maar de zaal is voor minstens een kwart gevuld met zijn landgenoten, waarvan er zelfs een aantal uit zijn hometown Bedford komen. Duidelijk gesterkt door hun aanwezigheid knalt de eigenzinnige twintiger er met ‘Found What I’ve Been Looking For’ gelijk goed in. Inmiddels heeft-ie al drie ep’s weten te vullen en is er een debuutplaat (Lights & Matches) op komst in maart, kortom: genoeg werk om een show als deze te vullen. Dat gaat hem dan ook meer dan uitstekend af, met even brutale als amicale praatjes als tussendoor – qua presentatie doet-ie bij vlagen sterk denken aan bijvoorbeeld Noel Gallagher, die ook over zo’n goede portie Britse branie beschikt.

Wie vooraf YouTube-video’s van Grennan bekeek, komt vanavond allesbehalve bedrogen uit: het is wellicht nog wel beter dan je op voorhand had durven hopen. De Engelsman beschikt over een geweldige, rauwe strot die je bijblijft, wisselt onbekend (en bij vlagen ook wat rustiger) werk af met hitjes in spé als ‘Royal Highness’ en ‘Praying’, waarbij hij ook nog eens uiterst bedreven blijkt in de interactie met zijn publiek. Hij pakt zelfs nog even zijn telefoon erbij, een filmpje dat we vervolgens terugzien in zijn Instagram Story. En daarmee is de koek nog niet op voor Grennan, want waar je bij de meeste singer-songwriters een band zichzelf compleet de vergetelheid in ziet spelen, is er vanavond voor iedereen een evenwichtige rol weggelegd, inclusief sterke meerstemmige stukken. Slechts een enkele keer neemt de zanger zelf een instrument ter hand, maar op zijn best is hij vooral wanneer hij als een jonge hond over het podium kan struinen. Het valt te hopen dat de festivals (hallo Pinkpop!) op zitten te letten, want Tom Grennan wacht een gouden toekomst.