Jaarlijst 2017: Robin Oostrum

Door Robin Oostrum 24 december 2017 Reacties staat uit voor Jaarlijst 2017: Robin Oostrum
  1. Aldous Harding – Party
  2. Hurray for the Riff Raff – The Navigator
  3. Mount Eerie – A Crow Looked At Me
  4. LCD Soundsystem – American Dream
  5. Big Thief – Capacity
  6. Perfume Genius – No Shape
  7. Jeff Tweedy – Together At Last
  8. Lorde – Melodrama
  9. Angelo de Augustine – Swim Inside The Moon
  10. Active Bird Community – Stick Around

Het mooiste album van 2017 komt uit Nieuw-Zeeland. Wat maakt Aldous Harding indruk op mij met haar combinatie van invloeden die ik nooit bij elkaar zou hebben gezocht: ik hoor Scott Walker en Kate Bush, met een theater dat me normaal nooit aan zou spreken… en op Party werkt het allemaal. Van het nog ingetogen lief gezongen ‘Swell’ via de titeltrack over het wel/niet terug verlangen naar de ex, tot het heerlijke “ik ben nu te goed voor jou” op ‘Horizon’. Lastig te vergelijken met de nummer twee, waarop bijna traditioneel rootsfolk gebracht wordt met een enorme politieke lading, doorspekt met Latijns-Amerikaans temperament.

Nergens mee te vergelijken, die plaat van Mount Eerie. Niet zo vaak geluisterd als de andere platen in de lijst, want dat is simpelweg niet te doen. Nooit zal ik het optreden vergeten in de Jacobikerk tijdens Le Guess Who?, waar ik me getuige voelde van een uitvaart. Voor LCD Soundsystem was het dan weer een euforisch weerzien, eindigend in minutenlang door Paradiso springen op ‘All My Friends’. Verder was ik dit jaar onder de indruk van de beste Big Thief én Perfume Genius-platen tot nu toe, maakte Wilco-held Jeff Tweedy het mooiste zondagochtendalbum van het jaar en kon ik eindelijk eens van meer dan twee of drie Lorde-nummers genieten. Plek negen is voor de verfrissende Sufjan Stevens-achtige schetsen van Angelo de Augustine, en de laatste plek voor de rechttoe rechtaan ninetiesrock van Active Bird Community – simpelweg omdat ik weinig platen vaker luisterde dit jaar. Op naar 2018.

Je kunt geen reactie achterlaten.