At The Drive In @ 013, Tilburg

De eerste reünie van het Amerikaanse At The Drive-In in 2012 was niet bepaald een groot succes te noemen. De handvol shows waren goed ontvangen, maar de onderlinge relaties tussen de bandleden stonden op springen. Nog hetzelfde jaar werd de stekker eruit getrokken, om in 2016 wéér terug te komen en een jaar later een heuse comebackplaat (in•ter a•li•a) af te leveren. De band stond in de Tilburgse 013 en wij waren erbij.

De mislukte Lowlands-show heeft de band weinig goed gedaan, want het balkon en de karakteristieke trap van de zaal zijn afgesloten. En zelfs dán is er best nog wat ruimte in de zaal. Het is aan Le Butcherettes en Death From Above om het publiek toch nog een beetje op te warmen voor de hoofdact. Laatstgenoemde is ook bezig aan een comeback en maakt met een heerlijk potje onvervalste RAWK! toch behoorlijk wat indruk en dat met z’n tweeën.

Dan is het de beurt aan de hoofdact wat opent met de opener van het inmiddels klassieke Relationship of Command. Het lijkt een valse start, want de vonk slaat niet echt over en na het nummer deelt vocalist Cedric Bixler-Zavala doodleuk mee dat de band helemaal niet gekomen is om te spelen: “We willen praten. Over onze gevoelens… En over onze kapsels…” Een fuck you richting de hedendaagse post-hardcore scene? Of tegen het publiek? Wie het weet mag het zeggen. Wel is het érg At The Drive In (Ja, tijdens deze tweede comeback hebben de heren het streepje uit de naam gehaald).

At The Drive In

At The Drive-In

Na de valse start is het wachten tot het gas echt ingedrukt wordt, maar helaas komt de vaart er niet echt in dankzij een wat ongelukkig gekozen setlist en niet heel sterk geluid. Valt er dan nog wat te zien? Tja, de heren worden ouder en vooral gitarist Omar Rodriguez-Lopez is niet meer zo hyperactief als vroeger. Bixler-Zavala stuitert nog steeds als een bezetene over het podium, maar de band heeft nog een aantal nummers om écht urgent te klinken. Pas wanneer het vijftal na zo’n 45 minuten ‘Pendulum in a Peasant Dress’ inzet lijkt er een soort knop om te gaan.

Met een batterij oudjes van Relationship of Command klinkt het geheel gejaagder, alsof de heren hiervoor op halve kracht speelden. Het resultaat is onder meer een bijzonder sterke uitvoering van ‘Enfilade’. Eindelijk druipt er ook iets van speelplezier af bij Rodriguez-Lopez, die hiervoor een beetje achteloos op het podium staat. Het is één van de hoogtepunten van het optreden, wat verder niet bijzonder slecht is, maar ook niet bijzonder. Met de staat van dienst die de band tóch heeft mag het publiek wel wat meer verwachten.

Bixler-Zavala begint de toegift met het aanbieden van z’n excuses voor z’n slechte stem, waarna hij begint met een verhaal over John Denver, de countryzanger die helemaal niet uit Denver komt en zelfs nooit echt in Denver is ge… Waarna de band erin knalt met het gevaarlijke en murw beukende ‘One Armed Scissor’. Zo gaan we toch nog out with a bang.  


Tekst:  Jeffrey Zweep
Fotografie:  Daniël De Borger