Immolation @ Baroeg, Rotterdam

Door Niels de Bruijn 5 april 2018 Reacties staat uit voor Immolation @ Baroeg, Rotterdam

Wat is er mooier dan op Goede Vrijdag, na een succesvolle editie van The Pasion in de Amsterdamse Bijlmer, een avond keihard los te gaan op deathmetal in de Rotterdamse Baroeg. Het is al vroeg druk dus de mannen van Stortregn en Monument Of Misanthropy staan voor een goed gevulde zaal.

De Zwitsers die openen hebben het meest gelikte geluid van de avond en schurken met een paar nummers van hun Singularity-album zelfs wat tegen Dark Tranquility-achtige Gothenburg metal aan. Maar de blackened death is een aardige opwarmer. Beter doet de death metal van Monument Of Misanthropy het, tegen de tijd dat deze mannen beginnen is de zaal ramvol met mensen die wel zin hebben in een opzwepende set. Op hun laatste EP waren ook wat meer grind-invloeden te horen maar vanavond is het toch vooral werk van het heerlijke album Anger Mismanagement en dat is een perfecte opwarmer voor de headliner.

Full Of Hell heeft het zwaarder vanavond. De noisey grindcore van de jongens uit de VS komt vanavond niet helemaal lekker uit de verf. Qua geluid horen we in het begin nauwelijks zang en gitaar, wat de grind tot een flinke brij doet verstommen. Gelukkig draait het wel bij maar de Baroeg wordt niet helemaal overwonnen. Het is het minst druk vooraan en dat terwijl de band vurig opent met het beste van de laatste eigen releases Amber Mote In The Black Vault en Trumpeting Ecstasy. Alleen een nummer als ‘Crawling Back To God’ lijkt veel los te maken, verder geniet men vooral in stilte. Zanger Dylan Walker is de held van de show, samen met drummer Dave Bland. Walker maakt de meest bizarre geluiden met zijn stem en haalt met de elektronica nog een extra gemene laag over de muzikale aanslag van zijn bandgenoten.

Immolation laat er geen gras over groeien en opent met ‘The Distorting Light’ van het laatste album Atonement. Een ijzersterk begin en gelijk valt op dat de zaal vanavond uit de handen van Ross Dolan eet. De kwaliteits deathmetal staat als een huis en de mannen zijn oprecht blij hier in Rotterdam te mogen staan. De publieksreactie is lovend, alsof de band vorig jaar al niet heeft getoerd als support van het laatste album. Een derde van de set is recent werk, de rest is een mooie dwarsdoorsnede van dertig jaar muziek maken. Geweldig om te zien is het contrast tussen gitaristen Alex Bouksdie recent  is aangetrokken en lid van het eerste uur Robert Vigna die in tegenstelling tot de eerstgenoemde geen seconde stilstaat en rondzwaait met zijn gitaar alsof het een wapen is. Weinig gepraat tussendoor, gewoon lekker een uur lang keiharde en energiek gespeelde deathmetal. Genieten dus en de perfecte opwarmer voor een gezegend Pasen!

Je kunt geen reactie achterlaten.