The Music of Stranger Things performed by Kyle Dixon & Michael Stein @ Rewire Festival 2018

Door Jeffrey Zweep 9 april 2018 Reacties staat uit voor The Music of Stranger Things performed by Kyle Dixon & Michael Stein @ Rewire Festival 2018

Mocht je niet bekend zijn met Stranger Things, dan heb je niet alleen onder een steen geleefd, maar moet je ook even wegzappen. Een belangrijk element van de Netflix-serie is de soundtrack door Michael Stein en Kyle Dixon, die in het dagelijks leven de helft van het synthwave-kwartet S U R V I V E zijn. In het kader van het Rewire Festival staat het duo vanavond in de Electriciteitsfabriek te Den Haag.

Wanneer de lichten doven zien we twee lichamen van de bovenste verdieping van de zaal naar beneden lopen en in aardse rust richting een batterij aan synthesizers lopen. Na wat gepulk aan wat knopjes en toetsen produceren de heren een donkere geluidsbrij en gelijk is duidelijk met hoeveel GELUID we te maken hebben. De brij loopt over in de ‘Main Theme’ van de serie en de eerste herkenningspilaar is neergezet, als een bekende monoliet in een orkaan van soundscapes.

De heren spelen namelijk niet braaf de soundtrack van A tot Z, ze gebruiken de bekendere, inmiddels al bijna iconische tracks als een soort climax en werken middels soundscapes en sfeervolle passages naar elke climax toe. Nergens heeft de show een pauze, of in sommige gevallen zelfs adempauze. De algehele sfeer is vanavond bij vlagen beklemmend en dreigend en doordat het optreden nergens stilvalt wordt je als bezoeker meegenomen, meegezogen in deze trip.

Zo voel je onderhuids de dreiging wanneer de duistere synths van ‘Soldiers harder en harder klinken, alsof een kudde Demogorgons elk moment de Electriciteitsfabriek kunnen binnen vallen. De aanpak van soundscapes en daadwerkelijke nummers de revue te laten passeren werkt contrasterend en geeft de échte nummers meer kracht. Het zijn niet alleen climaxen, maar stukken schoonheid in de grimmige deken die door de soundscapes over het publiek gespannen wordt.

De lichtshow en de vele rook werken hieraan mee. Het is geen visual show en de kenmerkende lichtbuizen van Marcel Weber (MFO) blijven ook achterwege, maar alles qua belichting schreeuwt dat het onheil daar is, dat we vast zitten in The Upside Down en dat het wachten is op The Mind Flayer. Nummers als ‘The Return’ zijn echter bakens van hoop. Met het tweeluik ‘Eulogy’/’Levitation’ komen we weer terug op aarde. Opvallend is dat waar het optreden voor een groot deel van het publiek een echte trip is, het voor een ander deel dus niet zo werkt. Halverwege de show gaan er achterin de zaal namelijk aardig wat mensen weg, wat eigenlijk best wel bijzonder is. Immers; je weet wat je had kunnen verwachten. En heel eerlijk; die verwachtingen maken Michael Stein en Kyle Dixon meer dan waar.

Je kunt geen reactie achterlaten.