L.A. Salami @ Paradiso, Amsterdam

Door Julien L'Ortye 22 april 2018 Reacties staat uit voor L.A. Salami @ Paradiso, Amsterdam

Artiesten die nog vóór het aangegeven startschot op het podium klimmen – ze bestaan (nog). Zie Lookman Adekunle Salami, hier op het podium van Paradiso als L.A. Salami. En ja, dat is dus zijn echte naam. En ja, dat is by far de beste artiestennaam die je dit jaar gaat horen.

Met twee platen op zak is de bovenzaal van de Amsterdamse muziekzaal een prima manier om Nederland kennis te laten maken met zijn muziek, die ergens het midden houdt tussen… Ja, tussen wat eigenlijk niet. L.A. Salami is nogal veelzijdig, maar dan niet op de manier waarop je het verwacht. Hij wisselt, samen met zijn geweldige driekoppige band, poëtische, gesproken teksten op een gitaarmelodie af met vlammende muzikale intermezzo’s, terwijl er op zijn tien nummers tellende setlist – waar-ie overigens meer dan vijf kwartier voor uittrekt –  ook een boel steengoede snijdende (soul)rocknummers staan.

Je vraagt je met zo’n uitverkochte bovenzaal dan vooral af: “Hoe is deze man in hemelsnaam (zo) bekend?” Wel, het zal vast geholpen hebben dat hij een hele tijd terug mocht openen voor Lianne La Havas en inmiddels bovendien twee prima platen heeft uitgebracht, waarvan de laatste, het onlangs verschenen The City of Bookmakers, vooral laat zien wat de Brit in huis heeft.

Het is nogal een theatraal type, in zijn piccolo-achtige jasje en zijn ruime variatie aan handgebaren. Een bij vlagen ongemakkelijk type ook, dat nog flink lijkt te moeten wennen aan het feit dat er zoveel mensen op zijn optredens afkomen. Hij lijkt er tegelijkertijd echter ook enorm van te genieten, getuige de glimlach die in het tweede deel meer en meer op zijn gezicht verschijnt.

Het is dan ook lastig om een stempel te drukken op L.A. Salami: het ene keer brengt-ie een ongemakkelijk nummer met spoken word – ondersteund door summiere gitaarlijntjes – en het andere moment trakteert-ie je samen met zijn (band)maten op een stevig geluidssalvo. Hoogtepunt is ‘Day To Day (6 Days A Week)’, waarin hij niet alleen op vlijmscherpe wijze het werkende bestaan beschrijft, maar tegelijkertijd laat zien dat hij een veelzijdig muzikant is.

Als je als beginnend artiest met zoveel gemak een set van ruim vijf kwartier vol speelt – en zonder ook maar een moment in te kakken – dan verdien je in feite al respect. Tel daarbij op dat L.A. Salami met zijn brede scala aan stijlen een groot publiek aanspreekt en een nieuwe, gegarandeerde festivalact is geboren. Toch, Lowlands?


 

Je kunt geen reactie achterlaten.