Tamino @ TivoliVredenburg, Utrecht

Door Wout Bekhuis 1 mei 2018 Reacties staat uit voor Tamino @ TivoliVredenburg, Utrecht

Tamino is een van Vlaanderens grote beloften op dit moment. In de Pandora van TivoliVredenburg toont hij zijn talent, maar blijkt hij vooral nog een ruwe diamant.

Direct nadat Tamino met zijn gitaar het podium betreedt, klinken de eerste tonen van ‘Reverse’, een van de donkere composities die op Tamino’s titelloze debuut-ep te vinden zijn. Helaas wordt dit nummer, dat op de ep door samenspel van enkel gitaar en toetsen is doordrenkt van spanning, nu uitgevoerd met een dominante rol voor drummer Ruben van Houten. Met de flinke beat en het hoge tempo die hij produceert, boet het openingsnummer aan spanning in. Ondanks het talent dat constant hoorbaar is, zal Tamino aan veel nummers en uitvoeringen nog moeten schaven om écht indruk te maken.

Tamino-Amir Moharam Fouad, geboren op 24 oktober 1996 in Antwerpen, is vernoemd naar grootvader Moharam Fouad (1934-2002), die als zanger en acteur naam en faam maakte in Egypte en de rest van de Arabische wereld. De Arabische invloeden in Tamino’s muziek zijn af en toe hoorbaar in driekwart-toonafstanden, maar de meeste inspiratie lijkt toch uit de Westerse popmuziek te komen. Het stemgebruik, de donkere, dromerige composities en de experimentele elementen doen af en toe wat denken aan het werk van Radiohead, maar misschien is de vergelijking met landgenoot Maarten Devoldere (Warhaus, Balthazar) nog wel treffender.

Vooral als Tamino de eerste woorden van ‘Cigar’ ten gehore brengt, is de vergelijking met Devoldere onmiskenbaar. Net als de voorman van Balthazar beschikt Tamino over een diepe stem, die in een traag tempo het donkere geluid van zijn muziek accentueert. Toch weet de jonge Belg door zijn uitstekende kopstem, die hij naast het lage register ook veelvuldig gebruikt, wel zijn eigen stemgeluid te creëren. Binnen zijn enorme bereik vliegt hij nooit uit de bocht: elke noot is loepzuiver.

Over Tamino’s zangkunsten valt weinig op te merken. Helaas geldt dat niet voor veel nummers die hij in de Pandora laat horen. De vijf nummers van zijn titelloze ep zijn erg goed en vallen het meest in de smaak, vooral publiekslieveling ‘Habibi’, maar de nummers die nog niet zijn opgenomen eindigen soms wat abrupt of geven de luisteraar het gevoel nog niet helemaal af te zijn. Wél hoor je de potentie in de muziek, met zijn tempowisselingen en experimentele elementen, die vooral door toetsenist Tom Pintens worden ingebracht.

Op licht verlegen wijze spreekt Tamino het publiek een aantal keer toe. De mededeling dat er aan een album wordt gewerkt, wordt met gejuich begroet. Hoewel hij in TivoliVredenburg zijn status als belofte bevestigt, zal hij nog wel wat aanpassingen moeten doen om met zijn eerste album het publiek omver te blazen.

 


Je kunt geen reactie achterlaten.