Lucy Dacus @ Sugarfactory, Amsterdam

Wie Lucy Dacus’ nieuwste plaat Historians gehoord heeft, weet het al: die zien we in 2018 in heel veel lijstjes terug. Zij die dat weten – en dus ook een kaartje voor de show in de Sugarfactory kochten – zullen veelal verbaasd zijn dat ze in de minizaal van de Amsterdamse locatie staat: meer dan honderd man staat hier vanavond niet.

Afgezien van het feit dat Dacus veel meer toehoorders verdient, is dat helemaal geen ramp. Nu is de show tenminste uitverkocht én staat de zaal vol met mensen die het beste liedje van het jaar so far van begin tot eind uit volle borst mee kunnen zingen: ‘Night Shift’. Live is-ie misschien nog nét iets mooier dan op plaat, met die dromerige, maar vastberaden blik in Dacus’ grote ogen en het rommelige venijn dat je in dat fuzzy gitaarlijntje op deze manier extra goed terughoort.

Er is een dozijn redenen aan te wijzen waarom deze show net zo goed jaarlijstjesmateriaal is als het album, maar misschien is de voornaamste reden wel: haar houding. De achteloosheid waarmee ze op het podium staat: af en toe nog wat onwennig, maar zichtbaar onbekommerd het ene geweldig geschreven liedje na het andere de zaal in slingerend. Het is ontwapenend en imponerend tegelijkertijd. Spreek je haar na de show even aan, dan reageert ze met een oprechte verbazing dat ze ‘al herkend wordt’.

Wij durven wel met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te stellen dat dit haar vaker, nog heel veel vaker, gaat overkomen. Want hoe onwaarschijnlijk goed ook, toegift ‘Night Shift’ is niet eens het hoogtepunt van de avond. Dat is ‘Pillar Of Truth’, ook gekenmerkt door een geweldige opbouw, maar dat dankzij de climax ervan nog net iets meer impact heeft. En ja, daarvoor mag je de band ook wel de nodige credits geven.

De reviews van Historians zeiden het hier en daar al: de wereld van indiemuziek heeft een nieuwe darling gevonden. De naam is Lucy Dacus – en alles wijst erop dat ze nog heel erg lang die geliefde rol gaat blijven dragen.