The Vryll Society – Course Of The Satellite

Deltasonic Records

In 2015 deed The Vryll Society met de ep Pangea voor het eerst van zich spreken. Pas drie jaar later ligt de eerste langspeelplaat, Course Of The Satellite, in de winkels: een interessant debuut dat zich door veel genres laat beïnvloeden.

Course Of The Satellite begint meteen met de titeltrack, dat misschien ook wel het beste nummer van de plaat is. Beginnend met het geluid van schelle synthesizers krijgt het album onmiddellijk de elektronische tint die bijna constant hoorbaar is. Het prettige popdeuntje vloeit na tweeëneenhalve minuut over  in een sfeervolle ambient-track, die een minuut later nóg interessanter wordt door de inmenging van een scheurende gitaar. Door een laatste tempowisseling naar een subtiel einde sluit de band dit kleine kunstwerkje op fraaie wijze af.

The Vryll Society is een vijfkoppige formatie uit Liverpool, bestaande uit frontman Michael Ellis, gitaristen Ryan Ellis en Lewis McGuinness, bassist Lloyd Shearer en drummer Benjamin Robinson. De band heeft na de ep Pangea en verschillende tournees al een aardige fanschare, die nu eindelijk met het eerste studioalbum wordt beloond.

Naar eigen zeggen is het rijke geluid van The Vryll Society beïnvloed door een groot aantal artiesten, waarvan Funkadelic, Aphrodite’s Child en Air slechts enkele voorbeelden zijn. Maar de lijst van verwante artiesten en genres is er een die bij elke luisterbeurt blijft groeien; van krautrock tot funk en van Tame Impala tot Sigur Rós, Course Of The Satellite heeft het allemaal.

Zo is ‘A Perfect Rhythm’ een heerlijk up-tempo indierocknummer dat zijn naam eer aan doet, horen we in ‘Tears We Cry’ een heel klein beetje blues en komt de krautrock het meest naar voren in het verslavende ‘Shadow Of A Wave’, die in ‘Soft Glue’ zijn ideale vervolgnummer kent. Met het duistere discodeuntje ‘Inner Life’, dat wat aan Michael Jacksons ‘Thriller’ doet denken en het op synths gefundeerde ‘Give In To Me’, dat zowel aan de Pet Shop Boys als M83 doet denken, eindigt The Vryll Society hun indrukwekkende debuutplaat met hun eigen, typische mix van muziekstijlen.

Hoewel Course Of The Satellite veel interessante nummers bevat, is vooral het middengedeelte wat aan de veilige kant, waardoor het hoge niveau net niet constant genoeg is voor een topalbum. Vooral met de eerste drie en de laatste vier nummers brengen de mannen uit Liverpool een enorme bak aan potentie ten gehore, waardoor we in de toekomst nog veel van The Vryll Society kunnen verwachten.

Volg The Vryll Society:

Twitter
Facebook
SoundCloud
Instagram

7