Damien Jurado @ Odeon, Zwolle

Na het in mei uitgebrachte The Horizon Just Laughed toert Damien Jurado door Europa. Tijdens zijn stop in Zwolle’s Odeon bezorgt de 45-jarige singer-songwriter zijn publiek een memorabele avond.

De kleine, maar prachtige Hemminkzaal in Odeon is nagenoeg vol als Damien Jurado, samen met gitarist Josh Gordon, het podium betreedt. Direct na het stemmen van zijn gitaar slaat Jurado het eerste akkoord van ‘Dear Thomas Wolfe’ aan, dat meteen de toon zet voor deze concertavond. De fijne laid-back folk van Jurado’s laatste plaat gaat als een warme gloed door de zaal. Echter, Jurado’s stem lijkt nog niet helemaal opgewarmd. Na het openingsnummer wordt ‘Allocate’ eveneens niet erg overtuigend gebracht door de Amerikaan, die hier niet echt geholpen wordt door de mensen van de techniek, die ook nog zoekende zijn naar de juiste afstemming. Tijdens ‘Percy Faith’, het derde nummer van de avond, weten artiest en techniek elkaar te vinden en dat blijkt het startsein voor een intiem concert van hoog niveau.

De prachtige, ‘kleine’ composities van Jurado’s laatste album worden door hem en de niet te onderschatten rol van Josh Gordon op ongekend subtiele wijze gebracht. Met zijn hese stemgeluid en het enkel spelen van akkoorden op zijn gitaar, legt de artiest steeds een basis die door Gordon telkens prachtig wordt aangevuld. Die beschikt over een oude gitaar waar een prachtig, vol geluid uitkomt, dat soms doet denken aan Mark Knopflers fingerpicking op een Stratocaster, en op andere momenten het melancholische geluid van een countrygitaar benadert.

Als de in Seattle geboren frontman de liefde voor zijn geboortestaat bezingt in ‘The Last Great Washington State’, voelt zijn zacht-hese stem inmiddels als een warme deken. Even later vertelt hij zichtbaar geëmotioneerd over het verlies van een van zijn beste vrienden en collega Richard Swift, die in juli na een kort ziekbed op 41-jarige leeftijd overleed. Swift wist Jurado, die een hekel heeft aan het spelen van covers, over te halen om samen met hem een cover-album te maken: Other People’s Songs: Volume One. Ter ere van Swift spelen Jurado en Gordon (ook een goede bekende van Swift), een aantal nummers van hem, waaronder ‘Beautifulheart’. “Richard haatte dit nummer”, vertelt Jurado lachend, waarmee hij zijn eerdere verhaal op humorvolle wijze weet te relativeren.

Na ‘Exit 535’ houdt Gordon het voor gezien en speelt Jurado solo verder, beginnend met ‘Over Rainbows And Rainier’. Waar de hele avond al in het teken stond van ‘kleine’ liedjes, gaat dit nummer nóg een stapje kleiner en zo weet Jurado ook in zijn eentje voor kippenvelmomenten te zorgen. Dat doet hij voor het laatst met het eveneens kleine ‘Kola’, van zijn vorige album Visions Of Us On The Land. Een gepaste afsluiter van een gedenkwaardige avond in de knusse, klassieke Hemminkzaal.