The War On Drugs @ Ziggo Dome, Amsterdam

Dertien maanden na de twee uitverkochte concerten in AFAS Live te Amsterdam staat The War On Drugs dit keer 500 meter verderop in Ziggo Dome. Hoewel de sets zeer vergelijkbaar zijn, sinds laatste wapenfeit A Deeper Understanding is er geen nieuw materiaal verschenen, laat de band de teugels eindelijk een beetje vieren. Het wordt de heren immers vaak verweten te klinisch op de planken te staan, zo ook op afgelopen editie van Lowlands

In AFAS Live, op Lowlands en tijdens talloze andere optredens liet frontman Adam Granduciel in plaats van zijn gezicht, vooral zijn lange haren zien, als hij kijkend naar de grond zijn gitaarpartijen ten gehore bracht. In Ziggo Dome heeft de 39-jarige bandleider een veel meer open houding, waarbij hij contact maakt met het publiek en de bezoeker niet het gevoel geeft dat dit een van de zovele avonden is.

Klinisch viel er op de vorige concerten dus weinig aan te merken, maar de band kwam met de schuchtere frontman Adam Granduciel nogal bleu over. In de grote Ziggo Dome gooien Granduciel & Co. alle schroom van zich af, waardoor ze een waarlijk rockconcert weten neer te zetten.

Zo weet Granduciel prachtige gitaarsolo’s in nummers als ‘Strangest Thing’ en ‘An Ocean In Between The Waves’ veel overtuigender te brengen dan een jaar geleden. Ook de samenwerking met de overige bandleden en de algehele chemie lijkt in het afgelopen jaar flink te zijn gegroeid. Naast solo’s voor Granduciel is er ook ruimte voor solo’s van andere bandleden, in het bijzonder voor baritonsaxofonist Jon Natchez.

Maar de solo van drummer Charlie Hall vormt onderdeel van het hoogtepunt van de avond. Met een uitgesponnen versie van ‘Under The Pressure’ weet de band de spanning perfect op te bouwen naar het moment dat de enthousiaste Hall volledig in de spotlights met een enorm drumgeweld de zaal volledig in vervoering weet te krijgen.

Tijdens de toegift laten de mannen uit Philadelphia met ‘Thinking Of A Place’ zien naast keihard te kunnen rocken, ook de kunst te bezitten om een nummer prachtig te laten kabbelen. Hoewel het woord ‘kabbelen’ een negatieve lading heeft, toont The War On Drugs dat je met een juist arrangement en timing, ook een uitgesponnen nummer van een kwartier lang op prachtig serene wijze kan laten golven, zonder daarbij een muzikale climax nodig te hebben.