The Ocean @ Paard, Den Haag

Het uit Berlijn afkomstige The Ocean staat bekend om zijn conceptalbums, op een zeer diverse manier. Vorig jaar kwam de band met de eerste van een tweeluik over het geologisch tijdvak Phanerozoïcum (degene waar we ons nu bevinden), genaamd Phanerozoic I: Palaeozoic.

In het kader van de bijbehorende tour stond de band eerder al in Nederland op de planken, maar vanavond is het de beurt aan het Paard in Den Haag. Aan het Zwitserse Herod de taak om het publiek op te warmen, waarna het Duitse Downfall Of Gaia flink doorpakt. De potpourri van sludge, black metal en post-hardcore gaat er goed in, in de rap volstromende zaal.

Dan is het eindelijk tijd voor The Ocean. De intro-klanken van ‘The Cambrian Explosion’ ebben weg en de heren knallen erin met ‘Cambrian II: Eternal Recurrence’. Gelijk is te horen wat voor stappen vocalist Loïc Rossetti gezet heeft. Hij klinkt zo mogelijk nog volwassener en daarbij is zijn stem nog diverser dan op de plaat. Pas bij de live-uitvoeringen van het nieuwe materiaal valt op hoé sterk zijn stem precies is.

Dat valt dubbel op bij ‘Firmament’, waar de zanglijnen een stuk voller klinken in vergelijking met de plaat van negen jaar geleden. De band is ook extreem goed op elkaar ingespeeld en duidelijk in topvorm. Heftig als een bulldozer, alsof de zaal elk moment vakkundig verbouwd wordt door het zestal. In moordend tempo komen nummers met moeilijke titels op het publiek af, zoals ‘Ordovicium: The Glaciation Of Gondwana’ en ‘Bathyalpelagic II: The Wish In Dreams’. Maar potdulleme The Ocean staat een partij hits te spelen zeg. Rossetti klimt ondertussen op het balkon, nieuwbakken drummer Paul Seidel slaat vakkundig alles dicht en oerlid Robin Staps trekt alle registers open.

Het Phanerozoic-tweeluik is de facto de opvolger van Precambrian dat eigenlijk ook een tweeluik vormt, bestaande uit Hadean/Archaean en Proterozoic (2007). Dat is in de geologische tijdschaal overigens ook zo, dus het is interessant om te zien dat de heren het instrumentale ‘Statherian’ van Precambrian linken aan ‘Permian: The Great Dying’ van de laatste plaat. Dat werkt namelijk perfect en dat is bijna ook hoe het gezelschap vanavond speelt. Wat een wereldband.