Vök @ Rotown, Rotterdam

Het is alweer even geleden dat Björk het enige muzikale exportproduct was van IJsland. De afgelopen jaren breekt de ene na de andere IJslandse band door. De bekendste daarvan zijn natuurlijk Sigur Rós en meer recentelijk Of Monsters And Men en Asgeir. Het dream-pop/electro-trio Vök timmert hard aan de weg om aan dat rijtje illustere namen toegevoegd te worden.

Alvorens de band het podium betreedt dimmen de lichten en klinken er minutenlang pulserende beats door de speakers. De lichtbalken op het podium en de spots aan het plafond flikkeren mee op het ritme. Het moge duidelijk zijn, Vök komt hier niet voor een optreden maar voor een show, met alles erop en eraan. Het is een mate van professionaliteit die je in kleine zalen als Rotown niet vaak ziet.

De band betreed het podium in het donker en neemt met ‘Breaking Bones’ naadloos de muziek van de dj over. Net als op het album Figure laten ze het nummer overgaan in ‘BTO’, de toon is gezet. Na een ingepland “hello we are Vök” duikt de band het nieuwe album in. Met In The Dark heeft Vök een uitermate dansbare plaat uitgebracht en lijkt het gebroken te hebben met eerder duister en bedwelmend werk.

Het concert van vanavond laat zich omschrijven als strak, professioneel en energiek. Het gemak waarmee frontvrouw en meesterbrein Margrét Rán Magnúsdóttir zich over het podium beweegt – nee, stuitert – is jaloersmakend. Er wordt gezongen voor de geluidsman – hoera, 30! En er worden herinneringen opgehaald aan toen ze hier twee jaar eerder stonden, “wie was erbij?”

Voor degene die nog overtuigd moeten worden kopt de band de avond in met een slotsalvo van ‘Night And Day’, ‘Scarcity’ en het uitmuntende ‘Polar’. Vök sluit de avond definitief af met het in het IJslands gezongen Ég Bíð Þín. Het luchtigere geluid staat de band goed, kom maar door met die festivalboekingen, Vök is er klaar voor.