Julia Jacklin @ Paradiso Noord, Amsterdam

Toen Julia Jacklin een jaar of twee geleden op Down The Rabbit Hole stond, gooide ze al hoge ogen. Ze had net haar debuutplaat uitgebracht, Don’t Let The Kids Win, een album vol met prachtige liedjes die ergens het midden houden tussen indie, folk en country. Dit jaar is ze terug met een zo mogelijk nóg mooiere plaat, met de veelzeggende titel Crushing.

Die plaat brengt haar naar Paradiso Noord, waar de balkons vol staan en men tot ver achterin de zaal op elkaar staat gepakt. Het nieuwe album komt vanzelfsprekend in zijn volledigheid voorbij, maar gelukkig is er ook ruimte voor het eerdere werk. ‘When The Family Flies In’ bijvoorbeeld; een goudeerlijke tranentrekker van de bovenste plank, die – net als ieder liedje op de sterke setlist eigenlijk – loepzuiver gezongen wordt door Jacklin en haar band, die als een prima tweede stem fungeert.

Maar dat is natuurlijk niet hét hoogtepunt van de show. Dat is – hoe kan het ook anders – hitje ‘Don’t Know How to Keep Loving You’, dat verrassend genoeg al vroeg in de set voorbijkomt. Het nummer kan goed wedijveren met Sharon Van Etten’s ‘Seventeen’ als het gaat om het mooiste liedje van 2019 en zou zomaar eens als winnaar boven kunnen komen drijven. Oók vanavond hakt-ie er behoorlijk in, zoveel is duidelijk.

Dat komt voornamelijk doordat Jacklin voortdurend de juiste snaar weet te raken: bij ‘Body’, geschreven over een ex-vriendje dat naaktfoto’s van haar maakte en waar ze zich schouderophalend zorgen om maakt, speelt ze langzaam, zacht en haast terughoudend, terwijl bij uitsmijter ‘Pressure To Party’ juist alle registers opengaan. Aan alles merk je dat de Australische al flink wat jaren op de planken staat én dat er nog een heleboel in het vat zit. Volgende stop tijdens deze zegetocht? Lowlands, ‘toevallig’ bekend gemaakt op de avond dat ze in Amsterdam speelt. Wij voorspellen alvast dat de India aan haar voeten zal liggen.