Snail Mail @ Bitterzoet, Amsterdam

Snail Mail is amper begonnen of de eerste frustratie begint al zichtbaar te worden op het gezicht van Lindsey Jordan. Haar band is nog bezig met de openingsjam en wil daar een eind aan breien, maar zij gebaart driftig naar de drummer dat-ie door moet blijven gaan: er mankeert iets aan de bekabeling van haar gitaarpedaal.

Die mopperende, chagrijnige Jordan zullen we dan nog wel vaker gaan zien, zo leren we al snel. Op Best Kept Secret leek ze al behoorlijk moe, hebben we van horen zeggen, en daar is ruim twee weken later weinig aan veranderd. En geef haar eens ongelijk, want ze werd op haar 19e gebombardeerd tot een van de coolste nieuwe kids in de indiewereld. Vervolgens werd ze op een enorme wereldtour van bijna een jaar gestuurd. Da’s niet niks. “It’s been a long tour. We’ve been flying every day. Luckily it’s almost over, haha.” Het siert haar dat ze er gewoon voor uitkomt; is dat mysterie ook maar weer opgelost.

Haar humeur doet gelukkig geen afbreuk aan de muziek. Integendeel, die norse, ietwat sippe houding past eigenlijk wel prima bij de treurige gitaarliedjes die ze speelt. Haar manier van spelen overigens, heeft iets jaloersmakends. Want hoe kun je nou in vredesnaam nog zó jong zijn, maar zó makkelijk gitaarspelen én zingen (en dan ook nog eens steengoede liedjes schrijven). Het leven is niet eerlijk.

Haar stem klinkt soms zó scherp dat ze je kippenvel bezorgt, met ‘Heat Wave’ en ‘Thinning’ daarbij als de voornaamste voorbeelden. Tijdens die nummers is haar band, met die geweldige drummer – NPR’s Tiny Desk, iemand? – voorop, in bloedvorm. Soms vraag je je echter ook af of ze wel méér zijn dan muzikale invulling. Niet in de laatste plaats omdat Jordan de show in haar eentje behoorlijk imponerend afsluit met onder meer een cover van een van haar idolen: Courtney Love’s ‘2nd Most Beautiful Girl In The World’. Dat liedje heeft, in deze hoedanigheid, (bijna) alles dat een Snail Mail-liedje zo goed maakt. Het messcherpe gitaarspel, Jordan’s bijtende manier van zingen en af en toe een doordringende uithaal.

Zonder wat te zeggen loopt ze even later van het podium af. De verlichting springt aan, het zit erop. Nog maar vier shows te gaan. Maar: Snail Mail mag dan wel moe zijn, ook na een jaar touren maakt ze de verwachtingen nog steeds volledig waar. Een fenomeen.