Låpsley @ Cinetol, Amsterdam

Het is haast niet voor te stellen, maar er zijn inmiddels alweer bijna zes jaar voorbij sinds Låpsley als een komeet langs kwam gevlogen. Ineens was er ‘Station’, een gevoelig, sterk geproduceerd slaapkamerpopliedje met inmiddels dertig miljoen plays op Spotify. Het betekende nog geen doorbraak, maar die volgde niet veel later alsnog dankzij de prachtige tranentrekker ‘Hurt Me’, een sterke debuutplaat (Long Way Home) en natuurlijk, ietwat geholpen door DJ Koze, de bescheiden clubhit ‘Operator’.

Låpsley was booming, maar verdween na een intensieve tour eigenlijk net zo snel weer als dat ze gekomen was. Daarover zegt ze vanavond in een uitverkocht Cinetol dat die break hoognodig was, niet in de laatste plaats voor haar eigen mentale gezondheid. En als er vanavond één ding duidelijk wordt, dan is het wel dat die break Holly Lapsley Fletcher goed heeft gedaan. Ze is volwassener, zowel in haar presentatie als qua sound: die twee achtergrondzangeressen en de (parttime) violist die inmiddels onderdeel van het gezelschap zijn, bieden zonder meer toegevoegde waarde.

(Tekst gaat verder onder de video)

Haar gloednieuwe EP These Elements EP, die vlak voor de kerst verscheen, liet het ook al een beetje horen: Låpsley is gegroeid. Zelf legt ze uit dat haar nieuwe werk vooral gaat over hoe je als mid-twintiger met je leven kan worstelen. ‘Millennial problems’ wellicht, grapt ze, maar daarom niet minder waar. En zo is het. Die nieuwe EP is ook de leverancier van het overduidelijke hoogtepunt van de avond: ‘Eve’. Een met handclaps en synths doorspekt popliedje, met een hele sterke beat en één voortdurend terugkerende zin: ‘It only takes one man to fall’. Extra goed aan de uitvoering die we vanavond voorgeschoteld krijgen, zijn de synchrone dansjes van de twee achtergrondzangeressen, die het geheel nog wat bezwerender maken.

Het is duidelijk dat Låpsley blij is weer terug te zijn, getuige het plezier dat het volle uur lang van haar gezicht afstraalt. Het heeft er ook veel van weg dat we op het nieuwe album (nog) meer van haar eigen producties gaan zien; ze zal vast niet voor niets heel even zelf achter de knoppen plaats nemen tijdens haar liveshow. Het klinkt veelbelovend, zoals eigenlijk alles dat vanavond doet. Ja, een heuse blessing dat ze weer terug is. Eindelijk, zouden we haast zeggen.