Strand of Oaks @ Doornroosje, Nijmegen

Treed toe tot een land waar er hoop is in bange dagen, ook voor zij die het vertrouwen volledig zijn kwijtgeraakt. Dat is ongeveer het idee achter Eraserland, het album dat Strand of Oaks afgelopen jaar uitbracht. In een goedgevulde Paarse Zaal is het vanavond de vraag of hij dit land voor even voelbaar kan maken voor een geboeid publiek in Doornroosje.

Strand of Oaks is de artiestennaam van de 37-jarige Timothy Showalter, die onder deze naam met Eraserland alweer zijn zesde studioalbum uitbracht. En dat was geen vanzelfsprekendheid. Na Hard Love, het album dat Showalter in 2017 uitbracht, dacht de bebaarde Amerikaan dat zijn project zo langzamerhand wel op z’n eind was, maar een brief van Carl Broemel van My Morning Jacket, overtuigde Showalter om toch weer de studio in te duiken en een nieuwe plaat op te nemen. Dit leverde een tiental songs op waarvan Showalter naar eigen zeggen niet wist dat hij ze in zich had.

Showalter opent Eraserland letterlijk door het publiek er welkom te heten, na drie degelijk gespeelde nummers. Hoewel, de heerlijke gitaarsolo in ‘Same Emotion’ ontstijgt de degelijkheid ruimschoots. Deze wordt niet gespeeld door Showalter, maar door Jim Zwinselman, waarmee Showalter het leadguitar-schap afwisselt. Showalter heeft geen vaste band, en voor dit optreden heeft hij de Twentse band RUV opgtrommeld, dat naast Zwinselman bestaat uit basgitarist Jeroen Nielen en drummer Ruud Gielen. Verder doet ook Squirrel Flower, die het voorprogramma voor haar rekening nam, voor een groot gedeelte mee tijdens de hoofdact. Showalter is duidelijk in zijn nopjes met de verzameling muzikanten die naast hem op de planken staan, en dat is terecht ook.

De gelegenheidsband speelt namelijk een uiterst strakke set, en Showalter voelt zich niet te groot om Zwinselman meermaals een hoofdrol te laten vertolken met een puike gitaarsolo. Toch pakt ook Showalter zeker zijn momenten. Zo verlaat de band halverwege het concert het podium, zodat Showalter volledig in de spotlights staat tijdens ‘Cosmic Dust’ en ‘Shut In’, die hij solo vertolkt. Hoewel dit voor een welkome afwisseling en klein rustmoment zorgt, stijgt de show naar grote hoogten als de gelegenheidsband weer terugkeert.

Dan wordt namelijk ‘Forever Chords’ ingezet, dat zonder twijfel het beste nummer van Eraserland is. En zoals het nummer vanavond wordt uitgevoerd, is het nog eens extra smullen voor het enthousiaste publiek. De backings van Squirrel Flower blijken een waardevolle toevoeging op het toch al fenomenale nummer, en door het spel van de band, die samenspelen alsof ze het al jaren doen, vormt het nummer het absolute hoogtepunt van de avond.

(Tekst gaat verder onder de video)

Maar het resterende deel van de avond schuurt daar nog verrassend dicht tegenaan. Na ‘Forever Chords’ rockt de band de zaal plat met een heerlijke uitvoering van ‘Weird Ways’, en ook met ‘Goshen’97’ en ‘Rest Of It’ haalt de band een torenhoog niveau. Na de minutenlange toegift van ‘JM’, afkomstig van HEAL, moet je toch concluderen dat je je voor even in een zorgeloos land hebt gewaand en de wereld om je heen voor even bent vergeten. In Doornroosje heeft Eraserland daadwerkelijk even bestaan, maar na de laatste tonen van ‘JM’ wordt het publiek weer wakker gekust en loopt het door de uitgang weer de realiteit van de echte wereld in.

.